શૈશવ

શૈશવમાં

ખુલ્લુ આકાશને ખુલ્લી

ધરતી મળી હતી

ચોમાસામાં નદીના પૂરમાં તણાયને

આવતી રેતીના મહેલ

બનાવેલા

તેમા સુખ સમાયેલુ હતું

રંગબેરંગી બાકસના ખોખાની છાપની

રમતમા મળતુ સુખ…

દુખ પણ ઘણુ થતુ, કોઈ તોડી નાખતુ

રેતીનુ ધર ને દાવ ન આપતો કોઈ ભેરુ !

આજે આ નાના, નાના દુખોને સુખોમાથી

કેવુ સાંભરેછે. સુખ .

નામ

એક

દિવસ તું અને હું

જંગલમાં ગયા હતા

અને

એક વૃક્ષના થડમાં

તે મારુનામ કોતયુઁ ને મે તારું

તને ને મને ગમે તેવુ.

પછી

સમયની લહેર સાથે આપણે

આગળ જવા લાગ્યા

ઘણી વખત

એજ થડ પાસે જઈને

તે નામને ધૂટતા…

અચાનક એક દિવસ

આપણી બંન્ને વચ્ચે મોટું

વાવાઝોડું આવી ગયું

અને

આપણે મૂળસોતા ઉખડી ગયા!!

પરંતું-

આ વાવાઝોડાની અસર

પેલા-

વૃક્ષ નાં થડમા કોતરેલા

નામ ને થય હશે  ?!



બે કવિતા

૧.

બાળકોને વિશ્વાસ છે

તૂટેલો દાંત લઈ જશે ચકલી

અને આગલા મહિને-

ભગવાન ચાંદીનો નવો દાંત

મોકલશે….

વૃક્ષને ભરોસો છે

મૂળમાં સમાયેલ પાણી

બદલાઈ જશે ફળોના રસમાં….

પરંતુ મને વિશ્વાસ કેમ નથી

સવાર તરફ સરકતી આ રાતમાં

ગાઢ નીંદર હોવા છતાં

કોઈ સંદર સ્વપ્ન આવવાની…?!

૨.

અમે

તને રમાડવા

તને છાનો રાખવા

બનતા હતા

ઊંટ તો ક્યારેક ઘોડો !

પણ

અમને ક્યાં ખબર હતી કે

એ

ઊંટ કે ઘોડાને

તું

છોડી આવીશ

બળબળતા રેગીસ્તાનમાં….

અંધારુ

હવે

કઈજ નોતુ દેખાતુ

કદાચ તેને ઘેરી વળ્યુ હશે !

તે એકલો હતો…

હા…એકલો..!

તે એકલોતો શુ કરી શકે ?

અને તેને ઘેરી વળ્યુ તે

કેટલુ મોટુ હતુ…!

તેનુ શુ થશે…?

સહેજ પ્રકાશ થયો

તેમા દેખાયુ…

તે પડદો હલી રહ્યો હતો

અંધારાને હડસેલીને…!

હવા

ફુલ સાથે

ઓસના

છાના મિલન…

રસભરી

રીતે  કહે

હવા સૌને ..!!

હાયકુ

રીઢા માટલે

ગરમજલ,તાજે

શીતલ લ્હેર .!!
***

ધીમે આગળ

જતી દોરીએ વેલ

લોકલ ટ્રેન .!!

***

નળે પડતુ

પાણીટીપુ ,ચકલી

પીય ઉડી ગૈ…

યાદ

તારી

યાદ માને યાદમાં

મારી આખો

સતત રહેછે  ભીની ..

તેમાં તારી

યાદની મચલી

તરયાજ કરે

તરયાજ કરે ..!!

કવિ

પેન લઈને લખવા

ઘણી વખત મથે…

પરંતુ તે ક્યાં એમ આવેછે  ?

ક્યારેક

પેનની શાહીખાલી કરેછે …!!

કવિતા

ધુમ્સસ

ખીણે વલોવે

જાડવા

જાણે છાસ..!!

* * *

વરસાદ

સતત વરસે

શેરીઓ ઝરણા

ને

માર્ગ નદીયુ  થય દોડે .. !!

ફૂલ

બે ગુલાબના ફૂલ

કરમાંતાપહેલા

કઈક

ગુફ્તગુ  કરી

છોડતાગયા

સંધ્યા

માટે

લાલી ..!!!